Was

En dan verlaat ik mijn gezin … voor vijf dagen.
Een midweek lang verblijf ik met een tiental anderen in een prachtig huis in een klein dorpje ergens diep in Drenthe. Ik word compleet in de watten gelegd. Ik hoef niet te koken, geen boodschappen te doen en geen wassen te draaien. Ik hoef helemaal niks, behalve schrijven. En laat dat nu net de reden zijn dat ik daar ben.

Mijn man bewaakt het fort, neemt het huishouden over en beheert de agenda van de kids.
Ik bel elke ochtend vóór schooltijd en we houden elkaar op de hoogte via de app.
Ik stuur foto’s van een vredige tuin en mijn gezellig ingerichte kamer. Hij stuurt foto’s van draaiende wasmachines, potjes pesto (hele potje?) en broodjes knakworst.

Op woensdag stuurt hij de eerste wasmachinefoto. Eternal laundry, schrijft hij eronder.
Zo noem ik de nimmer ophoudende stroom aan vuile was.
Lessive éternelle, schrijf ik terug. In het Frans klinkt het toch altijd wat lieflijker.
Daarna schrijft hij dat hij boodschappen heeft gedaan en even later stuurt hij nóg een foto van een draaiende wasmachine.
’s Avonds volgt er een kiekje van een stapel opgevouwen handdoeken.
Hij is heel goed bezig!

Donderdagochtend ontvang ik een foto van de jongste dochter. Ze kijkt een beetje sip. Iemand wordt gemist, staat eronder.
Ach, arm schaap.

In de loop van de ochtend volgen nog eens twee wasmachinefoto’s en eentje van opgehangen beddengoed.
’s Middags bel ik nog even om bij te kletsen met de meiden. Eerst krijg ik mijn man aan de lijn.
‘Hoe is het met de was?’ vraag ik.
‘Poh, ik heb net nog een bonte was gedraaid en nu zit er weer een witte in. Het gaat maar door, joh!’

Mijn huisgenoten heb ik afgelopen week gemist, maar de was geen moment!

https://nl.freepik.com/vrije-vector/promotiebanner-van-vloeibaar-wasmiddel-voor-wasgoed-met-wasmachine-en-zeepbels_2238364.htm