Topo

‘Mama, wil je me overhoren voor topo?’ vraagt de oudste.
‘Ja, hoor! Wanneer heb je de toets?’
‘Maandag.’
‘Oh, dan hebben we genoeg tijd om te oefenen.’

Ik was vroeger heel goed in topo, vooral die van Europa. Het is allemaal redelijk goed blijven hangen, al zeg ik het zelf.
Benelux? Makkie!
Zuid-Europa? Piece of cake.
Scandinavië? Simpel!

‘Welke landen moet je deze keer kennen?’
‘Rusland, Polen, Oekraïne, en zo. Met de hoofdsteden ervan.’

Oost-Europa dus. Ik bekijk het A4’tje. Poeh, best lastig.
Ik begin mijn dochter te overhoren.
‘Wat is de hoofdstad van Slowakije?’
‘Eh, Bratislava?’
Stiekem spiek ik op het antwoordenblad. ‘Goed zo. Wijs nu Oekraïne aan op de kaart.’
Ze zweeft met haar vinger over de kaart en legt hem op een land neer.
Weer moet ik het antwoordenblad raadplegen. ‘Ja, klopt.’
‘Wist jij dat dan niet?’
‘Nee,’ antwoord ik.
‘Hoe kan dat? Je zegt altijd dat je heel goed in topo bent.’
‘Ja, klopt. Maar Oost-Europa is heel diep weggezakt, merk ik. Vast ouderdom, of zo.’

Er zit een gat in mijn topografiekennis. Een gat zo groot als Oost-Europa en daar baal ik van.
Ik pak het blad erbij en begin koortsachtig te oefenen. Ik moet dit onder de knie krijgen.
De daaropvolgende dagen herhalen we de landen en de hoofdsteden hardop.
‘Hongarije-Boedapast, Oekraïne-Kiev, Polen-Warschau, Tsjechië-Praag.’
‘Ja, we kennen het!’ roept de oudste zondagmiddag.
‘Gelukkig wel,’ zeg ik opgelucht.

‘En, hoe ging de topotoets?’ vraag ik maandagmiddag na schooltijd.
‘Volgens mij wel goed. We hebben ook alweer een nieuw blad gekregen.’
Ze legt het A4’tje voor me op tafel. Oei, nog meer Oost-Europese landen. Bulgarije, Roemenië, Kroatië. Servië, Albanië…
Ook deze landen en bijbehorende hoofdsteden heb ik niet meteen paraat.

Ik weet wat me dit weekend te doen staat…

Reizen vectoren designed by Freepik