Strandlaken

‘Mam, ik weet wat ik voor mijn verjaardag wil hebben,’ zegt de oudste.
‘Nou, vertel!’
‘Een nieuw strandlaken.’

Huh? Die zag ik niet aankomen. Dat is voor haar doen wel een heel praktisch cadeau.
‘Oké, een nieuw strandlaken.’
‘Ja, ik heb nog steeds dat Hello Kitty-ding. Dat kan écht niet meer, hoor!’
De jongste mengt zich nu ook in het gesprek. ‘Mag ik ook een nieuwe? Ik vind die grote handdoek met Winnie de Pooh erop zo stom.’
‘En die strand-poncho’s met Nijntje en Tinkerbell zijn nóg erger!’ vult de oudste aan.
‘Ja, we zijn toch geen baby’s meer!’ De jongste klinkt echt verontwaardigd.
‘Maar die poncho’s zijn hartstikke handig!’ probeer ik nog.
‘Mam, mijn hoofd past niet eens meer door het gat!’ antwoordt de oudste met rollende ogen.

Het is duidelijk: Hello Kitty, Winnie de Pooh en co. zijn passé.
‘Wat vinden jullie dan mooi?’
‘In ieder geval geen kinderachtige figuren en geen roze.’ Beide dames kijken me indringend aan.

Ik weet wat me te doen staat.
In mijn zoektocht op internet naar coole strandlakens kom ik echt van alles tegen. Rechthoekig, vierkant, rond, alle kleuren van de regenboog ‒ je kunt het zo gek niet bedenken of het is er wel.
Ik kies voor twee grote, rechthoekige varianten met zeeschelp-print in de kleuren Blue en Jeans. Daar kan ik me geen buil aan vallen.

Als ik na een middagje zwembad de strandlakens uit de wasmachine haal, bekijk ik Hello Kitty en Winnie the Pooh nog eens goed. Afgedankt, na vele jaren trouwe dienst. De grote handdoeken zien er nog hartstikke goed uit, geen slijtplekje te bekennen. Zonde om ze zomaar weg te doen. Weet je wat? Ik hou ze gewoon. Gaan mijn man en ik er wel op liggen…

Background photo created by freepik – www.freepik.com