Prioriteiten

Sinds kort zijn de kapsalons eindelijk weer open. Alle mensen met een mega-coronakapsel weten niet hoe snel ze een afspraak moeten inplannen.
Op social media kom ik allerlei voor- en na-de-kapperfoto’s tegen, op straat zie ik mensen met fris geknipte coupes. Prachtig.

De enige persoon hier in huis die hoognodig naar de kapper moet, heeft er echter geen enkele haast mee. Kan nog wel, lijkt hij te denken.
Nee, het kan écht niet meer. Als manlief na het fietsen zijn helm afzet, verschijnen er drie hanenkammen boven op zijn hoofd.
Bovendien is de gel niet aan te slepen.

Gelukkig ben ik niet de enige die er klaar mee is.
‘Pap, wanneer ga je nou eens naar de kapper?’ vraagt de oudste.
‘Ja, pap, dit kan echt niet meer,’ voegt de jongste eraan toe.
Zijn standaardantwoord luidt: ‘Geen tijd, ik ben veel te druk.’

Maar de actiegroep ‘Weg met dat coronakapsel’ geeft niet op. Elke dag herhalen we de vraag, net zolang tot hij het gezeur niet meer kan aanhoren.
‘Oké, oké, ik zal deze week een afspraak maken,’ antwoordt hij zuchtend.

Week 1.
Vrijdagavond, tijdens het avondeten.
‘Heb je de kapper al gebeld?’ vraag ik.
‘Nee, geen tijd voor gehad,’ antwoordt hij.

Geen tijd?
Hij is net wezen fietsen. Maar voor een telefoontje van dertig seconden heeft hij geen tijd?
Het is wel duidelijk waar zijn prioriteiten liggen.

Week 2, nieuwe poging.
Maandag.
‘Ik heb de kapper gebeld, hoor! Maar hij was dicht.’
‘Duh, jouw kapper is altijd op maandag dicht,’ antwoord ik.

Dinsdag.
‘Ik heb de kapper weer gebeld. Ik kan pas in juni bij hem terecht.’
‘Dan bel je toch een andere kapper?’
Even later heeft hij goed nieuws: ‘Ik heb een afspraak gemaakt voor aanstaande maandag.’

Yes! Nog twee nachtjes slapen…

Hair vector created by stories – www.freepik.com