Oliebol

‘Kijk, de oliebollenkraam staat er weer.’
Ik doe net of ik het niet hoor en loop stug door.
‘Mama, mogen we een oliebol?’
Negeerpoging mislukt.
‘Please?’
‘Nee, joh, daar is het nog veel te vroeg voor.’

Het is elk jaar hetzelfde liedje. Vanaf begin november staat de oliebollenkraam weer bij het winkelcentrum. Hij werkt als een magneet op de meiden. Ze zouden het liefst elke dag zo’n heerlijke oliebol halen.

Ik ben ook niet vies van die dingen, hoor. Maar niet in november al. Zo rond oudejaarsdag ga ik helemaal los. Daarna kan ik ze voor de rest van het jaar niet meer zien.

Een paar dagen later komen de meiden enthousiast thuis.
‘Mam, we hebben lootjes getrokken!’ roept de oudste.
‘Oh, wat leuk!’
Voor de jongste is het de eerste keer. ‘Ik ben toch zo benieuwd wie mij heeft.’
‘Op 5 december kom je daarachter,’ zeg ik.
‘Dat duurt nog zo lang.’ Als het aan haar lag, zouden ze morgen al Sinterklaas vieren.
Ik kan me dat spannende gevoel ook nog wel herinneren.

Ze brainstormen samen over surprise-ideeën en cadeautjes.
‘Mama, mogen we spullen gaan kopen voor de surprises?’

Zo, ze winden er geen doekjes om.
Ik vind het een heel goed idee dat ze ruim van tevoren aan de slag gaan. ‘Ja, hoor, doe maar.’
‘Mogen we dan ook een oliebol kopen?’

Wat een slimmeriken zijn het toch!
Ach, wat maakt het ook uit. ‘Ja, koop maar een lekkere oliebol.’

Een poosje later kom ik beneden. De dames zitten op de grond te knippen en te plakken.
‘En hoe smaakten de oliebollen?’
‘Superlekker!’
‘Kijk, mam, we zijn al bijna klaar met de eerste surprise. Mooi hè?’

Die twee zijn echt goed bezig!
Voor mijn part halen ze nóg een oliebol…

Ribbon vector created by pch.vector – www.freepik.com