Nudeln

Er hangt een briefje aan de deur van ons vakantieappartement.

‘Wat staat er?’ vraagt de oudste.
‘Dat er vanavond een foodtruck op het park staat, waar je echte Karintische Nudeln kunt bestellen.’
‘Een foodtruck, cool!’ antwoordt de oudste.
Mijn man knikt instemmend. De jongste zegt niets, dus ik neem aan dat ze ook akkoord is.

Mooi, vanavond eten we Nudeln. Lekker makkelijk!

‘Wat eten we?’ vraagt de jongste aan het eind van de middag.
Ik kijk haar verbaasd aan. ‘Weet je dat niet meer?’
‘Nee.’
‘Echte Karintische Nudeln.’
‘Wat zijn dat?’
‘Gevulde deegkussentjes.’
‘Wat zit er dan in?’
Ik pak het briefje erbij. ‘Tomaat-mozzarella, spinazie, blauwe kaas en paddenstoelen. Dat klinkt goed!’

Haar gezicht spreekt boekdelen. De ingrediënten vallen bij haar duidelijk niet in de smaak.

Ik probeer te redden wat er te redden valt. ‘Oh, ik zie dat ze ook Nudeln hebben met zoete vulling. Appel, bosbessen, en zo.’
‘Mogen wij die?’ vraagt de oudste.
‘Natuurlijk!’

De zoete varianten zijn als eerste klaar.
De meiden staren naar het voedsel. ‘Moeten we dit eten?’
‘Ja.’
Ze prikken en plukken wat aan de deegkussentjes, maar verder komen ze niet.
‘Mogen we geen patat halen bij het restaurant?’ Twee paar ogen kijken me hoopvol aan.
‘Nee. Jullie hangen al van pizza en patat aan elkaar.’
‘Maar wat moeten we dán eten?’
‘Pak maar een boterham of cracker.’
Zuchtend en steunend begeven ze zich naar de keuken.

Mooi is dat. Krijgen ze de unieke kans om kennis te maken met een culinaire lekkernij uit de streek, blieven de dames het niet.

Ondertussen heeft mijn man de afgedankte, zoete deegkussentjes al achter de kiezen. ‘Lekker hoor! Ik ga zo nog een portie halen.’

Gelukkig waardeert hij de regionale eetcultuur wél…

Background vector created by freepik – www.freepik.com