Lijstje

Het is gelukt! In twee weken tijd hebben we de droomkamer van de oudste gerealiseerd. Het heeft wat bloed, zweet en tranen gekost, maar het resultaat mag er zijn.
Ik ben nog het meest trots op de strakke, horizontale lijn op de muren. Elke keer als ik de kamer in kijk, word ik er blij van.

De derde week staat vooral in het teken van opruimen en inrichten.
De oudste heeft nog een paar nieuwe spullen voor haar kamer nodig, zoals een ladekast. Ze heeft er online eentje gezien bij de Zweedse woongigant. Laat dat nou net een winkel zijn die ik mijd als de pest.

Deze activiteit moet ik hoe dan ook zien uit te besteden.
‘Bel je tante maar, misschien wil zij wel mee,’ stel ik voor.
Mijn zus lijkt dat inderdaad wel een gezellig uitje.
Weer een to do afgevinkt. Het lijstje wordt steeds korter.

Volgende horde: het terugzetten van de kledingkast. Bureau en bed waren een koud kunstje, maar die kast is gewoon te zwaar. Dat kunnen we beter overlaten aan manlief en nog een sterke kerel. Maar dat duurt de oudste natuurlijk veel te lang. Mijn zus en ik kijken elkaar aan. Zullen we het proberen? En ja, hoor, deze twee boerendochters klaren de klus alsof het niets is.
Kan ook weer van het lijstje worden geschrapt.

Dan blijft er nog één to do over. De ladekast van de Zweedse woongigant moet in elkaar worden gezet.
Ik schud mijn hoofd, tante schudt haar hoofd. Wie moet het dan doen?
Dan komt papa thuis. Vol trots laat de oudste haar kamer zien.
‘Ik zet dat kastje wel voor jou in elkaar,’ zegt hij spontaan.
Hoppa, ook weer geregeld!

En dan is het nu tijd voor vakantie. Tot over drie weken!

Background vector created by freepik – www.freepik.com