Frutsel

‘Mama, mag ik een skwunsjie?’ vraagt de oudste.
‘Een wat?’
‘Een skwunsjie.’
‘Maar je hebt al honderden van die dingen!’
‘Nee, ik bedoel geen squishie, maar een skwunsjie.’

Nee hè, niet wéér een rage!

‘En wat is het verschil?’ vraag ik.
‘Een squishie is een knijpding en een skwunsjie is iets voor in je haar.’
Ze pakt haar tablet om me te laten zien wat ze bedoelt.

‘Oh, maar dat is een frutsel!’ roep ik. ‘Daar had ik er vroeger heel wat van. Mijn moeder maakte ze ook zelf. Grappig dat frutsels nu weer in zijn.’
‘Maham, het zijn skwunsjies,’ houdt de oudste vol.
‘Nou, ik noem het gewoon frutsel, hoor!’

We lopen in een drogisterij. Wanneer ik me richting kassa begeef, staat de oudste opeens voor mijn neus. Ze houdt iets omhoog.
‘Mag ik die?’ Ze kijkt me met smekende puppy-oogjes aan.
‘Nee, ik ga geen frutsels voor je kopen.’
Skwunsjies!
Whatever, leg ze maar terug.’

Haar gezicht spreekt boekdelen. Ze mag ook nooit iets van die ellendige moeder van haar!

Een paar dagen later gaat ze spelen bij opa en oma. Bij thuiskomst houdt ze drie gekleurde dingen omhoog.
‘Kijk eens!’ roept ze.
‘Hé, wat leuk, frutsels!’
‘Neehee, skwunsjies! Samen met oma gemaakt.’‘Mooi, hoor. Heb je dan toch eindelijk skw… skwun… skwunsj…’
Mijn mond maakt heel gekke bewegingen. Het lukt me gewoon niet om dat woord normaal uit te spreken.
Skwunsjies!’ roept de oudste.

Hoe schrijf je dat woord nou eigenlijk echt? Ik besluit eens te gaan googelen. Via heel wat omwegen kom ik uit op scrunchie. Frutsel klinkt toch vele malen beter!
Nu ben ik ook wel benieuwd hoeveel hits beide woorden hebben.
Scrunchie 9.090.000 en frutsel een schamele 90.700.

Toch pleit ik voor herinvoering van de oude vertrouwde benaming frutsel

Poster vector gemaakt door lesyaskripak – nl.freepik.com