Champions League

‘Papa, zullen we Hotel spelen?’
De jongste stelt deze vraag elk weekend aan haar vader. Hij is daar meestal wel voor te porren. Vooral in de coronaperiode, want nu hij geen koersen kan rijden, zoekt hij het wedstrijdelement in spelletjes.
Qua spelbeleving zijn die twee de perfecte match. Ze willen altijd winnen en gaan helemaal op in het spel. Of het nu zaterdagochtend negen uur is of zondagavond zeven uur, er wordt gestreden op het scherpst van de snede.
Het komt steeds vaker voor dat de jongste haar vader inmaakt. En trots dat ze dan is.

De oudste en ik zijn niet zulke spelletjesfanaten. Wij doen mee voor de gezelligheid, niet voor de winst. De oudste gaat liever knutselen, ik zit liever in de tuin te lezen. De laatste tijd haken we dan ook meestal af, als de jongste vraagt of we meedoen. Het niveauverschil is gewoon te groot. Wij blijven steken op amateurniveau, terwijl de jongste en haar vader de overstap hebben gemaakt naar de Eredivisie.

Zo nu en dan gaat manlief een avondje Risken of Hotellen met een paar andere spelletjesfanaten.
Dat lijkt de jongste ook helemaal geweldig.
Ze is duidelijk toe aan de volgende stap. Het is tijd om door te stomen naar de Champions League.
Haar vader heeft dat in de gaten en regelt een ontmoeting op hoog niveau. Een maat van hem is net zo fanatiek en gaat de strijd graag aan.

Daar zitten ze dan: twee veertigers en een negenjarige. De jongste vecht voor wat ze waard is. Haar vader is in no time uitgeschakeld. Nu moet ze de andere opponent nog van het bord zien te spelen. Drie potjes later is de eindstand 2-1.
Voor de negenjarige.

Ik ben benieuwd wie het nog meer tegen haar durft op te nemen…

Background vector created by starline – www.freepik.com