Challenge

Onze kinderen hebben het maar getroffen. Ze hoeven bijna niks in huis te doen.
’s Ochtends en ’s avonds de tafel afruimen, eigen rotzooi opruimen, dat is het wel zo’n beetje.
Sinds kort hebben ze er een nieuw klusje bij gekregen: hun bed afhalen.
Aan hun reacties te horen grenst deze taak aan kinderarbeid. Maar daar luister ik niet naar.

‘Het is vandaag bedafhaaldag. Willen jullie na het ontbijt alles van je bed afhalen en op de trap leggen?’ vraag ik.
Papa knikt. Hij doet ons bed altijd.
‘Ah nee, daar heb ik nu echt geen zin in, hoor,’ protesteert de oudste.
De jongste gaat ook veel liever met haar LOL’s spelen.
‘En toch gaan jullie het doen,’ zeg ik.
Mijn man knikt naar me. Regel ik wel, bedoelt hij daarmee.
‘Dames, hup, naar boven, dan gaan we aan de slag!’
Hij drijft de twee onwillige arbeiders naar boven.

Na een poosje hoor ik gelach en gejoel.
Wat zou er aan de hand zijn?
De jongste komt beneden.
‘Wat zijn jullie aan het doen?’ vraag ik.
‘We hebben een challenge van papa gewonnen!’

NB: Mijn man heeft een theorie: Maak overal een challenge van en de kinderen doen alles.

‘Oh, wat voor challenge?’
‘De bedafhaalchallenge.’
‘En hoe gaat die dan?’
‘Papa zei dat hij eerder klaar zou zijn met jullie bed dan wij met ons bed.’
‘En toen?’
‘Papa en wij riepen tegelijkertijd “Klaar”, maar ik had de lakens al bij de wasmachine gelegd, dus toen hadden wij gewonnen.’
De oudste komt ook beneden.
‘En nu?’ vraag ik verder.
‘Nu mogen wij een klusje voor papa bedenken.’
‘En hebben jullie al wat bedacht?’
‘Ja, hij moet volgende keer álle bedden afhalen!’

Slim, heel slim!

Ik ben benieuwd of mijn man zijn theorie nog steeds zo geweldig vindt…

Designed by Freepik