Cadeautjes voor mama

‘Papa, heb je al cadeautjes voor mama gekocht?’
‘Nee, maar we hebben toch nog tijd zat?’
‘Mama is al bijna jarig, hoor!’

Ik krijg de opdracht om een verlanglijstje te maken.
Wat wil ik allemaal hebben?
Een wokpan, een boterkoekbakblik, een beautybon.
O ja, en een nieuwe stoffer en blik met steel – de oude veegt geen kruimel meer op.

Donderdagavond. Mijn man komt laat thuis van zijn werk.
‘Zullen we nu gaan, papa?’
‘Ik ben nog aan het eten.’
‘Ja, maar straks zijn de winkels dicht.’
Hij schuift de lasagne naar binnen en trekt zijn jas weer aan.
‘Doei, mam! Wij gaan even shoppen!’ roept de oudste.

Het principe van cadeautjes is dat ze zijn ingepakt en worden opgeborgen. Met nog drie dagen te gaan, kom ik ze echter overal in huis tegen.
De nieuwe stoffer en blik met steel staat zelfs oningepakt in de hal. Ik zou hem zo kunnen gebruiken. Dat doe ik toch maar niet. Misschien gaan ze hem nog inpakken.

Op de ochtend van mijn verjaardag hebben de meiden de cadeautjes verstopt. Ik moet ze opzoeken.
‘Warm, warmer, heet!’ Ik vis de wokpan onder een kussen vandaan. Even later heb ik ook het boterkoekbakblik en de beautybon opgespoord.
Het laatste cadeau zie ik natuurlijk al op een kilometer afstand staan. Ik besluit toch maar mee te spelen. ‘Yes, een stoffer en blik met steel. Die wilde ik supergraag hebben!’
‘Mam, je wist toch allang dat je die zou krijgen?’ zegt de jongste.
‘Ja, hij is niet ingepakt, want de verkoper bakte er niks van,’ legt de oudste uit.
‘Oeps, het prijsstickertje zit er nog op.’ Mijn man begint een beetje schaapachtig te lachen.

Tjongejonge, niet ingepakt, prijsstickertje er nog op…
Toch ben ik er heel blij mee. Ik kan weer kruimels vegen!

Background vector created by iconicbestiary – www.freepik.com